Και όμως η Γη είχε υποστεί μόλυνση πριν από εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια!

Πριν από περίπου 252 εκατομμύρια χρόνια, στο τέλος της Περμίου περιόδου, ένα «Μεγάλο Θανατικό» όπως το αποκαλούν οι επιστήμονες σάρωσε τη …Γη εξολοθρεύοντας το μεγαλύτερο μέρος των ειδών που ζούσαν τότε σε αυτήν. Διάφορες θεωρίες έχουν παρουσιαστεί για την αιτία που μπορεί να προκάλεσε αυτή τη μαζική εξαφάνιση των ειδών, τη μεγαλύτερη από όσες έχουν υπάρξει μέχρι σήμερα στη Γη. Μια ομάδα Αμερικανών επιστημόνων υποστηρίζει ότι κύριο ρόλο έπαιξε το γεγονός ότι την περίοδο εκείνη ο ουρανός έβρεχε κάτι σαν..λεμονάδα! Αυτοί οι επιστήμονες, οι οποίοι προέρχονται από διάφορα Αμερικανικά ερευνητικά κέντρα με επικεφαλής τον Μπέντζαμιν Μπλακ του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ), χρησιμοποιώντας τρισδιάστατα υπολογιστικά μοντέλα που ανέπτυξαν, δημιούργησαν μια προσομοίωση των συνθηκών κατά το τέλος της Περμίου ώστε να ανακαλύψουν τις συνέπειες που θα είχε στην ατμόσφαιρα η έκλυση αερίων από τα «Σκαλιά της Σιβηρίας». Τα «Σκαλιά της Σιβηρίας» είναι μια τεράστια περιοχή ηφαιστειογενών πετρωμάτων που απλώνεται σε έκταση 2 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων, περίπου όσο η Δυτική Ευρώπη, στη βόρεια Ρωσία.

Με βάση τα αποτελέσματα της έρευνάς τους, η έκλυση τεράστιων ποσοτήτων διοξειδίου του άνθρακα και διοξειδίου του θείου θα πρέπει να είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία εξαιρετικά όξινης βροχής. Η βροχή αυτή, η οποία είχε όπως υπολόγισαν pH ως και 2, όσο ο αδιάλυτος χυμός του λεμονιού, μόλυνε το έδαφος προκαλώντας τεράστιες βλάβες στα φυτά και στους ευαίσθητους χερσαίους οργανισμούς. Ακόμη οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι από την ηφαιστειακή δραστηριότητα θα πρέπει να εκλύονταν σε ιδιαίτερα μεγάλες ποσότητες μεθυλοχλωρίδιο, καθώς και άλλες αλογονωμένες ενώσεις προκαλώντας κατάρρευση του στρώματος του όζοντος της ατμόσφαιρας.

Οι επιστήμονες υπολογίζουν ότι οι ηφαιστειακές εκρήξεις δεν ήταν συνεχόμενες αλλά ραγδαίες, προκαλώντας κύματα όξινης βροχής και εξαφάνισης του όζοντος από την ατμόσφαιρα. Παρόλα αυτά θεωρούν σίγουρο ότι οι τεράστιες διακυμάνσεις του pΗ της βροχής και της υπεριώδους ακτινοβολίας μείωσαν σε ιδιαίτερα μεγάλο βαθμό τη ζωή που υπήρχε τότε στη Γη συμβάλλοντας καθοριστικά στην εξαφάνιση πολλών ειδών.Οι επιστήμονες αποκαλούν την εξαφάνιση της Περμίου-Τριασικής περιόδου «Μεγάλο Θανατικό» διότι είναι η μεγαλύτερη εξαφάνιση ειδών που γνωρίζουμε στην ιστορία της Γης. Σε αρκετά μεγάλο ποσοστό όλοι συμφωνούν ότι αυτή επήλθε σε τρεις φάσεις, ως συνέπεια του συνδυασμού της σταδιακής υποβάθμισης του περιβάλλοντος και ενός καταστροφικού γεγονότος. Και εξαιτίας αυτής της καταστροφής προήλθε και η επικράτηση των δεινοσαύρων όπου η κατασκευή τους ήταν τέτοια που όχι μονάχα διασώθηκαν, αλλά.. γιγαντώθηκαν και δημιούργησαν πάμπολλα είδη.

Ως ενδεχόμενα καταστροφικά γεγονότα, εκτός από τις ηφαιστειακές εκρήξεις που δημιούργησαν τα «Σκαλιά της Σιβηρίας», έχουν ακόμη προταθεί η πρόσκρουση ενός τεράστιου μετεωρίτη, ή η απελευθέρωση μεγάλων ποσοτήτων υδρίτη μεθανίου από τον βυθό της θάλασσας. Άλλες θεωρίες θέλουν υπεύθυνη την έλλειψη οξυγόνου των υδάτων των ωκεανών και την έκλυση υδρόθειου από τον βυθό τους. Επειδή κάτι τέτοιο έρχεται ως αποτέλεσμα της ανόδου των συγκεντρώσεων του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, η λογική αυτή θεωρείται ότι ταιριάζει με εκείνη των ηφαιστειακών εκρήξεων στη Σιβηρία.

www.ecotimes.gr

Posted on Δεκεμβρίου 2, 2013, in Ελληνικα Αρθρα. Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: